Zomerseizoen

Tijdens de zomer is de galerie alleen op afspraak geopend

CAR 09 Contemporary Art Ruhr Essen 5 t/m 7 juni 09

 

 

 

Vanaf 5 t/m 7 juni 2009 vindt de Contemporary Art Ruhr 09- Forum und Medienkunst Messe-  plaats.

Ververs modern art gallery zal daarbij vertegenwoordigt zijn. De door de galerie gekozen kunstwerken staan in relatie tot elkaar door het kind en de beleving van diens omgeving.

U bent van harte welkom om onze stand in het Trichterebene te bezoeken.

 

Opening voor genodigden op 5 juni om 20.00 uur,

R.S.V.P ververs.gallery@gmail.com voor gratis toegangskaart.

op 6-7 juni is de beurs geopend voor bezoekers van 11.00-19.00 uur.

Adres: Welterbe Zollverrein, Kokerei, Mischanlage, gebouw C70, Arendahlswiese, 45141 Essen (D)

www.contemporaryartruhr.de

 

 

Laetitia Molenaar

Automated Face Processing.

De kinderen op de portretfoto's van Laetitia Molenaar lijken gedepersonificeerd en ontdaan van hun expressieve persoonlijke kenmerken. Ze kijken recht in de lens met een neutrale blik, de haren uit het gezicht. Deze foto's zijn gemaakt volgens het Passport Photo Matrix Model 2006. The Matrix is een computergrit dat in staat is de biometrie van het gezicht te herkennen. De afstand tussen de neus, mond, de ogen en oren wordt gemeten waardoor identificatie van elke unieke persoon mogelijk is. 

 

lse Versluijs  

Are teddybears born or made 

                                                                                         

De teddyberen zijn de verkrampte nostalgische houvast die sommige volwassenen hebben met hun kindertijd. Maar in plaats van de neutrale klassieke vorm reflecteren deze beren het karakter van hun menselijke baasje. Ze zijn gemaakt van gebruikte dekens die een geschiedenis in herinnering brengen aan de vertrouwde warme geborgenheid van het thuis uit de kindertijd. 

Angeliek Ververs 

Mickey vraagt of je komt spelen

is een installatie die bestaat uit kistjes met fotowerken die staan in het spanningsveld tussen enerzijds zaken als evenwicht, geborgenheid en onbekommerdheid en anderzijds geweld, honger en millieuvervuiling.De enige wijze waarop oorlopg en honger (in de media) wordt ervaren is als een beeld tussen een stortvloed van andere beelden, waardoor de betekenis verloren gaat. In -Mickey vraagt of je komt spelen- is het speelgoed boos of tenminste verontwaardigd. In deze werken wordt gekeken naar de vervreemding die wordt opgeroepen door het leven in een wereld waarin wij op ieder willekeurig moment kunnen worden geconfronteerd met beelden van vertedering als beelden van verwoesting. 

TEKENINGEN EN GOUACHES 30 mei tot 4 juli 2009

VERVERS modern art gallery

Hazenstraat 54

1016 SR  Amsterdam

0031(0)20-7747605 

ververs.gallery@gmail.com

http://verversgallery.blogspot.com

th-fr 13.00-17.30 uur    sa 14.00-17.30 

 

VERVERS modern art gallery heeft het genoegen u uit te nodigen voor de opening van de expositie met gouaches en tekeningen van MARA COSTA, HELGA KOS, HAROLD LINKER, HANS VAN DER PAS en TAFIL.

U bent van harte welkom op zaterdag 30 mei 2009 tussen 17.00-19.00 uur Tentoonstelling van 30 mei tot 4 juli 2009.

LIESJE REYSKENS Tentoonstelling 18 april t/m 23 mei 2009 opening 18 april 17.00-19.00 uur I op donderdag 14 mei ook geopend van 19.00-22.00 uur

VERVERS modern art gallery
Hazenstraat 54
1016 SR Amsterdam
ververs.gallery@gmail.com
0031(0)20-7747605
thu-fri 13.00-17.30 sat 14.00-17.30 and by appointment







Liesje Reyskens (24) studeerde in 2007 af aan de Media and Design Academie in Genk. In 2008 exposeerde ze in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, geselecteerd door Canvas.
De meisjes die model staan vindt ze onder generatiegenoten. Soms werkt zij volgens een vooropgezet plan, maar ook kan een toevallige voorbijganger deel uit maken van het beeld.
Liesje Reyskens verweeft romantiek, onwerkelijkheid, onschuld en glamour tot een nieuwe fotografische realiteit.

TAFIL -Promised Paradise- 7 maart t/m 10 april 2009 opening 7 maart 17.00-19.30 uur

VERVERS modern art gallery heeft het genoegen u uit te nodigen voor de feestelijke opening van de tentoonstelling met nieuwe werken uit de serie -PROMISED PARADISE- van TAFIL .
Het openingswoord zal worden gesproken door Hans Münstermann, winnaar van de AKO literatuurprijs 2006.
U bent van harte welkom op zaterdag 7 maart 2009 tussen 17.00-19.30 uur.

Na het retrospectief van de schilderijen uit de periode 1978-2008 in Cvijeta Zuzoric Art Pavillon in Belgrado, september 2008, exposeert TAFIL (geb. 1950 Mlecane, Kosovo) zijn nieuwe serie -PROMISED PARADISE-.De groot formaat olieverfdoeken verhalen over zijn betrokkenheid en loyaliteit bij universele uitgangspunten die gaan over menselijke waardigheid. Het schilderij is voor hem hét medium om uitdrukking te geven aan de existentie van leven, dood, wreedheid of bedreiging. Deze thema's ontleend hij aan de actualiteit.

van 7 maart t/m 10 april 2009.
Hazenstraat 54 1016 sr Amsterdam.
openingstijden do-vr 13.00-17.30 uur en za 14.00-17.30 uur en op telefonische afspraak
ververs.gallery@gmail.com
kvk 342847450031
(0)20-7747605

Deze tentoonstelling zal in september 2009 ook te zien zijn in het Centre Culturel de Serbie (t.o. het Centre Pompidou) in Parijs.

THE IMAGINARY IMAGE 10 januari tot 21 februari 2009 opening 10-01-09 17.00-19.30 uur

VERVERS modern art gallery
Hazenstraat 54 1016 SR Amsterdam
0031- (0)20-7747605
do-vr 13.00-17.30 uur za 14.00-17.30 uur en op afspraak

THE IMAGINARY IMAGE

Groepstentoonstelling waarin - het portret - in al zijn expressies centraal staat. Deze tentoonstelling is een beknopte inleiding-samenstelling van wat een portret anders kan zijn dan de weergave van een gelijkende beeltenis van een persoon.
Met werken van Wieke Ververs (schilderijen), Jacqueline Devreux (schilderijen), Laetitia Molenaar (foto's), Paul Blanca (foto's),Angela Grossmann (tekeningen, assemblages),e.a.

van 10 januari tot 21 februari 2009
nieuwjaarsopening 10 januari 2009 17.00-19.00 uur




Jacqueline Devreux
Du fond des miroirs ou les échos d'Alice.
De meisjes en vrouwen in de schilderijen van Jacqueline Devreux zijn tijdloos.
Hun contour wordt vervaagd door de bijna vloeibaar aangebrachte bruin- en diepe zwarttonen. Ze krijgen hierdoor iets ongrijpbaars. De tijd heeft hen niet geraakt.
Ondanks hun schijnbare afwezigheid gaan zij een dialoog aan met de kijker, die in het beeld wordt meegetrokken door de stille blik van een oog. Heel even wordt de essentie van het leven overgedragen tussen de toeschouwer en de geobserveerde, om te berusten in die vloeiende eeuwigheid.



Laetitia Molenaar
Automated Face Processing.
De kinderen op de portretfoto's van Laetitia Molenaar lijken gedepersonificeerd en ontdaan van hun expressieve persoonlijke kenmerken. Ze kijken recht in de lens met een neutrale blik, de haren uit het gezicht. Deze foto's zijn gemaakt volgens het Passport Photo Matrix Model 2006. The Matrix is een computergrit dat in staat is de biometrie van het gezicht te herkennen. De afstand tussen de neus, mond, de ogen en oren wordt gemeten waardoor identificatie van elke unieke persoon mogelijk is.

Wieke Ververs
In 'La Mama' portretteert Wieke Ververs haar moeder.
De vrouw op het grote formaat doek 210x120 is geschilderd vanuit het perspectief van het kind. Je moet wel tegen haar opkijken.
De 50-er jaren kleding van de vrouw ,geschilderd in vervagende kleuren onderstrepen de herinnering aan een moment in de tijd. De zonnebril en de tas objectiveren het subjectieve, het kan ieders mama zijn.
Een familiealbum was aanleiding voor het schilderen van 'The great grandmother'.De persoon op het oude fotootje wordt met de beschikbare gegevens in het beeld gelezen en geanalyseerd.
Het zelf fotograferen kan een ondersteuning zijn om een geschilderd portret aan te vangen. Het poseren stelt haar in staat te kijken naar iemands bewegingen om zo de persoonlijkheid van de geportretteerde te onderzoeken. Het moment van schilderen is het moment na het poseren. Het portret wordt daardoor nooit ontleend aan de foto zelf.

Paul Blanca
Seksueel geladen geënsceneerde zwart-wit foto's waarin heftige emoties als angst, verdriet, agressie en pijn worden verbeeldt.
Portretten en zelfportretten waaronder 'Mister America' waarbij een grote Mickey Mousse is gekerfd in de huid van Blanca's rug.
Beelden waarin het leven gedaagd wordt om geleefd te worden zonder de cliché van het dagelijkse. Op zoek naar de schoonheid van die ene lichaamslijn verleidt Blanca de geportretteerden over grenzen te gaan.

Angela Grossmann
Susan Sontag schrijft in haar boek On Photography: “Photographs state the innocence, the vulnerability of lives heading toward their own destruction, and this link between photography and death haunts all photographs of people.
Grossmann onderzoekt daaraan gerelateerd 'the human condition'. Ze maakt o.a mixed media- collages met oude foto's van onbekende (Europese) kinderen die worden bewerkt met verf, inkt en potlood. Met de keus voor oude portretfoto's wil zij de identiteit en vergankelijkheid vastleggen in thema's die gaan over oorlog, gevangenschap en dood.

IES SCHUTE 1 november tot 19 december 2008

VERVERS modern art gallery
Hazenstraat 54
1016 SR Amsterdam
0031- (0)20-7747605
do-vr 13.00-17.30 uur
za 14.00-17.30 uur en op afspraak


Dagboekwand Ies Schute


Home is where the heart is


Wallflower


Z.T

Vanaf 2006 werkt Ies Schute aan een installatie. Deze dagboekwand bestaat uit kleine vellen voorbedrukt papier die worden ingewassen met verf en inkt en laag over laag opgebouwd.De afzonderlijke tekeningen, teksten en foto's doen verslag van dagelijkse ervaringen.De afbeeldingen komen vaak voort uit de natuur maar ook muziek en zelfgemaakte foto's kunnen uitgangspunten zijn. De eenheden gaan een onderling verband met elkaar aan en verhalen over de intensiteit van het leven en de waarde van eenvoudige dingen waarmee we ons omringen. Het werk getuigt zichtbaar over stilte, visuele stilte.
The work by Ies Schute is generally described as mixed techniques. Since 2006 her work is developing towards the direction of installations. There are walls of paper, build up out of small formats, but the seperate drawings, texts and photographs now form a unity. Often the images are taken from nature and are used as a 'rythm and repetitions'. Personal experiences, music and her own photos also serve as points of departure. Schute's images are about the simplicity of things and about intensity. The work is a witness to visual silence.